เราไม่ได้ .... ไม่รักกัน.....ซะหน่อย (ซึ้ง ๆ กับคำว่ารักแท้) : เรื่องสั้น

ไม้บรรทัด หนึ่งอัน เธอเห็นอะไรบ้าง
ด้านวัดที่เป็น "เซนติเมตร" กับด้านวัดที่เป็น "นิ้ว" ใช่ไหม
ด้านสองด้านที่ขนานกัน ด้วยระยะห่างที่สม่ำเสมอ
ความรักของไม้บรรทัดจึงดูเศร้าๆ
เพราะ "เซนติเมตร" กับ "นิ้ว" ยืนอยู่คนละฝั่ง ไม่เคยลากมาบรรจบกัน

ความรักของเธอ เป็นเหมือนความรักของไม้บรรทัดหรือเปล่า ?
รักกัน แต่ไม่ได้ยืนอยู่ฝั่งเดียวกัน
รักกัน แต่ไม่มีสิทธิแลกหัวใจกัน
กลายเป็นความรักบนเส้นขนานที่ไม่มีวันได้รวมกันเป็นหนึ่ง...

แต่ถ้ามองความผูกryนในแง่ดี มองชีวิตในแง่บวก
ความรักของ ไม้บรรทัดก็อาจจะไม่ได้เศร้าทั้งหมด
และที่เทอกับเค้า ต่างคนต่างเดินไปบนเส้นขนานสองเส้นนั้น
ก็ยังพอมีเรื่องให้น่าดีใจอยู่
ดีใจ ??? ที่อย่างน้อยๆ คนสองคนก็ยังมุ่งหน้าไปทิศทางเดียวกัน ไม่ได้ต่างคนต่างไป
มีระยะทางที่เท่าเดิม ไม่ได้ไกลกันมากขึ้นกว่าเดิม

ความรักนั้น ที่จริงแล้วไม่ได้มีแค่รูปแบบเดียวจริงๆ
คนที่เจอกับรักแท้
เจอกับรักที่อยู่ใกล้ และสามารถแลกใจกันนั้น
จึงถือว่าเป็นคนที่โชคดีเอามากๆ เลยหล่ะ ^^
แต่ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่เกิดมาแล้วจะได้รับโชควันนี้

ความรักนั้น บางครั้งเราเองก็ออกแบบมันไม่ได้
และความรักนั้นมันก็ไม่ได้เกิดขึ้นกับชีวิตเราบ่อยนัก

ฉะนั้น ขอบอกเอาไว้ ก่อนนะว่า > <"
ถ้าวันหนึ่งเธอมีโอกาสได้พบกับความรักแบบไม้บรรทัด
แม้มันจะทำให้เธอเศร้าบ้าง เหงาบ้าง ก็อย่าได้หักหรือทำลาย
ให้คิดและเชื่อว่าถึงจะเดินขนานกัน

เรากับเขาก็ยังเดินอยู่บนไม้บรรทัดเดียวกันและหายใจภายในโลกเดียวกัน แค่นี้ก็คุ้มค่าที่ได้เกิดมาแล้ว